Page content

Gevoelig, hoogsensitief of gewoon last van chronische stress?

article content

Gevoelig, hoogsensitief of gewoon last van chronische stress?

Ik werk toch al heel wat jaren met het onderwerp hooggevoeligheid. Zeker de laatste tijd komt de term als een hype te pas en te onpas voorbij. Soms voelt het …. Mmmh… is iedereen tegenwoordig hooggevoelig? De lijstjes van waar je als “hooggevoelig mens” last van hebt, tot aan de kenmerken van hooggevoeligheid rijzen de pan uit. En natuurlijk staan er op mijn website ook dergelijke lijstjes om de onbewuste mens bewust te maken. Inmiddels is het voor mij echt niet meer het belangrijkste om te weten of iemand hoog gevoelig is, sterker nog ik heb het er vaak niet eens meer over, ik voel het gewoon aan. Het gaat mij steeds meer over waar de disbalans zit, wat de oorzaak is waardoor er fysieke, mentale of emotionele problemen ontstaan. Het doel van mijn sessies is om juist dáár inzicht in te geven en dan samen te onderzoeken hoe iemand weer in zijn eigen kracht komt, om de meegebrachte talenten te ontplooien zodat hij of zij plezier, gemak en moeiteloosheid in zijn leven ervaart. En natuurlijk komen er praktische tips en handvatten aan te pas hoe iemand met zijn gevoeligheid om kan gaan.

Steeds meer gevoelige mensen

Steeds vaker krijg ik de vraag: Klopt het dat er steeds meer gevoelige kinderen worden geboren? Mijn antwoord: Ja en Nee. Ik ga even terug in de tijd toen ik 13 jaar geleden hoorde van de term hoogsensitiviteit of ook wel hooggevoeligheid, nieuwetijdskind etc. etc. Een nieuwe (energetische) wereld ging voor mij open… eindelijk vielen er puzzelstukjes op zijn plek, nog niet zozeer voor mijzelf, dat kwam pas later, maar zeker voor mijn pasgeboren overmatig huilende zoon. Wat een herkenning en wat fijn! Eindelijk snapte ik het. Alleen was er nog zo weinig over bekend. Reguliere websites en boeken waren er nauwelijks. En ik kwam veelal op hele spirituele en/of zweverige websites terecht. Maar het heeft me zo geholpen in het begrijpen van hoe zijn systeem werkte en het heeft mij in eerste instantie veel inzichten gegeven hoe ik met hem om moest gaan. Dat is in deze tijd gelukkig wel anders. Er zijn massaal artikelen geschreven over hooggevoeligheid en aanverwante onderwerpen. Het mag er gewoon zijn. Ik juich alleen maar toe dat er steeds meer bekendheid gegeven wordt aan hooggevoeligheid. Maar af en toe plaats ik wel een kanttekening hierbij:

Aangeboren of niet-aangeboren eigenschap

Veel mensen zijn al vanaf hun geboorte hooggevoelig. De aarde verhoogt de laatste jaren in trilling van het collectieve bewustzijn. Dus ja, er zijn steeds meer mensen nodig die een andere kijk op deze wereld hebben. En er worden inderdaad steeds meer kinderen geboren die meer vanuit hun hartbewustzijn de wereld betreden. (In een volgend blog meer hierover). Maar het kan ook zijn dat je, door omstandigheden, gevoelig bent geworden. Een van de redenen waarom je gevoeliger wordt kan zijn omdat je bijvoorbeeld in je jeugd je “voelsprieten” moest opzetten. Bijvoorbeeld omdat je vader alcohol verslaafd was en jij moest waarnemen (horen, ruiken, sfeer voelen) hoe de stemming was: hij is in een slechte bui, dus ik moet me stil houden, of hij is nu vrolijk dus kan ik wel vragen of ik dit of dat mag. Het kan ook zijn dat je ouders zware zorg voor je broer of zus hadden en dat jij je maar rustig hield omdat je ouders al zo druk waren met deze zorg. Je wilde ze niet tot last zijn. Daarmee heb jij je voelsprieten waarmee je je omgeving scant zo sterk ontwikkeld of heb je je aangepast aan je omgeving.

Vecht-of-vlucht mechanisme

Dus je hebt ergens een systeem aangezet zonder dat je er bewust van bent. Als je schrikt (zoals bij een alcohol verslaafde vader, of niet te peilen moeder) reageert je lijf meteen. Dat zit in ons systeem. Het zit in de biologie van je lichaam. Alle dieren hebben het en de mensen ook. Het heeft een hele lange geschiedenis.  Het gebeurt automatisch. Én het is heel handig.  Stel je voor dat je een tijger ziet, dan is het de bedoeling dat je daar niet te lang over nadenkt. Maar dat je meteen reageert; een overlevingsmechanisme. Het systeem zit ingebakken in het lijf, is ontstaan in de evolutie, voordat we op twee benen stonden. De bewuste mens die wij nu zijn, heeft hier weinig invloed op.  We hebben een bijna automatisch systeem. Het systeem moet snel reageren, voorbeeld van die tijger, je moet snel reageren om te overleven!

Een vecht-of-vluchtreactie, of vlucht-of-vechtreactie, is een verdedigingsmechanisme dat bij mensen en dieren optreedt als er acuut gevaar dreigt. De reactie begint met acute hevige angst en stress. Als gevolg hiervan produceert het lichaam grote hoeveelheden adrenaline en cortisol (stresshormonen), de bloeddruk en hartslag gaan omhoog, de spieren worden gespannen, haren komen rechtop te staan (kippenvel), de zintuigen worden scherper (pupillen verwijden, oren staan rechtop) en de pijngevoeligheid daalt naar een zeer laag niveau (endorfinestimulus). Hierdoor is het lichaam voorbereid op een gevecht of om op de vlucht te slaan.

Verstijving (‘bevriezen’) is zeldzamer. Bij algemene twijfel bij confrontatie met een onbekend gevaar kan een dier een instinctief bevriesgedrag vertonen, opdat deze in combinatie met de natuurlijke camouflage dan effectiever opgaat in de omgeving. Als het gevaar is geweken, produceert het lichaam endorfines en dopamine om de balans weer te herstellen. Zo werkt  dit eigenlijk ook bij de mens. Met dit stress systeem hebben we direct een koppeling in ons zenuwstelsels. Het zenuwstelsel bestaat uit een sympathisch en parasympathisch systeem.

  1. sympathisch systeem komt onmiddellijk in actie.
  2. parasympathisch systeem is bedoeld voor herstel. Rust betekent ook herstel en bedoelt om afval stoffen afvoeren, nieuwe cellen vitamines en mineralen zijn nodig,  dus ons lichaam innerlijk verzorgen, voeden en rust geven. Maar het is een andere rust dan op het strand zitten en relaxen.

En juist bij in dit proces gaat het bij veel mensen in deze tijd mis. Ten eerste werkt het stress systeem niet goed meer, het is gebouwd voor een levensbedreigende situatie, maar er is geen verschil meer tussen echt gevaar of ingebeeld gevaar. Alles wordt klaargezet … maar de echte actie stress komt niet. Omdat die echte actie er niet is, komt ook geen tijd van rust in herstel in het systeem. Dus de stresshormonen blijven constant actief. Men kan ook niet meer in rust en herstel stappen omdat veel mensen hun eigen lijf niet meer letterlijk voelen. Zo ontstaat dus ook een vorm van hooggevoeligheidssymptomen als prikkelbaar, gevoelig voor licht en geluid zijn etc. Dit komt door aanhoudende onbewuste chronische stress.

Stress = Levensbedreigende situatie + het gevoel erbij + betekenis + programmeringen in je geheugen

Wat kun je hier aan doen? In elk geval bewust worden dat je chronische stress ervaart. Je kunt tevens met voeding een deel van de innerlijke stress wegwerken door gezonde voeding tot je te nemen en als toevoeging een supplement als visolie die stress reduceert. Hierbij verlaag je de symptomen. Beter is vooral ook de trigger te vinden waar de automatische stress systeem is aangegaan. Dit kan al in de vroege jeugd zijn ontstaan. Zodra je die stress in de vorm van onbewuste angst of overtuigingen ontrafelt kan je lijf weer terugzakken in het parasympatische zenuwstelsel voor herstel en rust. Daarnaast zorgen voor een meer parasympatische leefomgeving, bewust worden dat echte rust meer energie geeft. Dus zonder afleidingen van piekeren, telefoon, tv en i-pad kom je beter tot je gevoel. Mensen die veel in hun hoofd zitten en heel rationeel bezig zijn zitten veelal in die chronische stress zoals hierboven beschreven. Niets zweverigs aan, maar duidelijk een chemische en biologische bezig zijn van het lichaam. Je zult merken dat de symptomen die je tot nu ook toe typeerde als hooggevoeligheid als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Ik hoop dat ik je via dit blog een inzicht heb gegeven om anders te leren kijken naar hooggevoelige symptomen. Kom je er niet uit, blijf je overprikkeld, gespannen, onrustig wil ik met alle plezier met jou meekijken waar jij in je overlevingsstrategie ben blijven hangen 🙂

Jolanda de Jong (41) is energetisch (Sensi+) therapeut, emotiespecialist, echtgenote, moeder van 2 (hoog) gevoelige kinderen. Ze zet haar hooggevoelige en mediamieke gaven in om je te begeleiden het beste uit jezelf én je kind naar boven te halen. Dit doet ze door inzet van een Nes energetische bodyscan, spiegelsessie en lichaamsgerichte behandelingen voor kinderen en volwassenen. Tevens verzorgt ze diverse workshops en cursussen gericht op massage, bewustzijn en & praktische spiritualiteit.

Comment Section

3 reacties op “Gevoelig, hoogsensitief of gewoon last van chronische stress?


Door Jessica op 31 mei 2017

Zeer leerzaam, goed stuk Jolanda!


Door Jolanda de jong op 31 mei 2017

Dank je wel!


Door Susanne op 8 juni 2017

Treffend!

Plaats een reactie


*