Ken je dit gevoel?
Jij voelt wat anderen niet zien. De sfeer in een ruimte voordat iemand iets zegt. Dingen weten zonder te weten hoe. En toch pas je je aan. Aan wat anderen van je verwachten, aan wat je denkt dat je zou moeten doen of voelen.
Want ergens denk je dat het zo hoort en dat kost je meer dan je wilt. Je bent moe van aanpassen, van doen alsof het wel gaat terwijl het van binnen anders voelt.
Soms zit je zo vast in je hoofd.
Je weet dat er meer in je zit, maar je weet niet hoe je daarbij komt.
Ergens weet je: dit is niet wie ik werkelijk ben.
