Niet gehuilde tranen, als verdriet ineens opkomt (en wat wil het je vertellen)

Misschien herken je het wel... dat je ineens verdrietig, leeg of down, zonder duidelijke reden. Alsof er iets in je systeem geraakt wordt, maar je kunt er net niet bij. En dat je hoofd meteen aan gaat met vragen als: "Wat is er aan de hand?" "Waarom voel ik dit?" "Wat moet ik hier nu weer mee?"

Herkenbaar? Voor mij in elk geval langere tijd wel. Afgelopen jaar heb ik veel onderzoek gedaan naar emoties en overtuigingen en ik kwam er achter dat het bovenstaande precies kan gebeuren als je vroeger lastige emoties niet hebt kunnen uiten.

Emoties die ‘vast’ zaten gaan weer bewegen

Als je vroeger dingen niet geuit hebt, kan het zijn dat je later ineens zonder verklaarbare reden verdrietig of down voelt. Oude emoties kunnen als het ware “vastgezet” zijn in je systeem.

Wanneer je het verdriet eruit durft te laten, zonder in het verhaal te gaan zitten, verwerk je die oude emoties door ze los te laten via tranen. En daarna ontstaat er vaak iets heel bijzonders: Opluchting, rust en vertrouwen.

Het verschil tussen primaire en secundaire emoties:

Primaire emoties (de echte eerste laag)

Primaire emoties zijn de eerste, pure emoties. die opkomen. Ze zijn puur, eerlijk en direct. Denk aan:

• verdriet
• angst
• pijn
• gemis
• teleurstelling
• eenzaamheid

Je herkent het vaak niet aan een lang verhaal, maar aan iets in je lijf: een brok in je keel, druk op je borst, knoop in je maag of tranen die opkomen. De primaire omties willen niet opgelost worden met een analyse. Ze willen alleen gezien worden. Als je ze toelaat bewegen ze vaak als een golf door je heen en wordt het weer rustig.

Secundaire emoties (de beschermlaag)

Secundaire emoties komen vaak na een primaire emotie. Het is als het ware een beschermlaag.  Ze beschermen je tegen de kwetsbaarheid van de primaire emotie. Het is niet fout, maar wel een signaal dat je er van weg gaat. Weg van wat er aan emotie onder zit.

Voorbeelden:

• boosheid (met verdriet eronder)
• irritatie (met angst of overprikkeling eronder)
• controle willen houden (met onzekerheid eronder)
• jezelf veroordelen (waar je eigenlijk zachtheid nodig hebt)

Secundaire emoties trekken je vaak het verhaal in. Wat je kunt herkennen aan de woorden:

“Ja maar…”

“Zie je wel…”

“Waarom gebeurt dit altijd…” etc.

Het verhaal kan logisch zijn, maar het is niet altijd dienend om los te laten.

Een simpele vraag die je terugbrengt naar voelen

Als je merkt dat je in je hoofd schiet en emoties niet wilt voelen, stel jezelf dan deze vraag:

“Wat voel ik nu, onder het verhaal?”

Je kunt je hand op je hart of op je buik leggen om direct contact met het gevoel te maken.

En antwoord met één woord. Je hoeft geen uitleg te geven. Je benoemt enkel het gevoel wat je voelt. Het pure gevoel waar je het liefste voor wegloopt. Als je die toe laat voel je jouw lijf vaak ontspannen.

 En als de tranen komen: laat ze maar.

Waarom tranen zo helend zijn

Niet gehuilde tranen zijn vaak emoties die ooit geen veilige plek hadden. Misschien moest je sterk zijn, of was er geen ruimte om te doorvoelen. Of leerde je dat je "niet moet aanstellen". En later komt die emoties toch ergens los als het getriggert wordt door iets kleins, een blik, een zin, of een liedje. Omdat jij er dan wel ruimte voor hebt om deze emotie te dragen.

Mijn eigen ervaring:

In mijn geval helpt muziek enorm om niet gehuilde tranen los te laten. Een nummer dat me raakt, raakt me diep in mijn ziel. Dan gaat mijn hart open en kan ik het toelaten.

En daarna kan ik met zachtheid terugkijken en voelen: het is precies goed dat het gebeurde. Niet omdat het leuk was, maar omdat het me weer heeft opgeschoond van een oude vastgezette emoties. Tranen zijn dan puur een ontlading. Daarna komt de helderheid, de rust en het vertrouwen.

Het helpt me herinneren wat ik hier te doen hebt. Diep voelen en dit proces delen met anderen om meer licht en liefde te verspreiden. Ik zie het dan ook als een soort voorjaarsschoonmaak ;-) van mijn gevoel.  Een laagje minder mist rond mijn hart. Dat geeft weer ruimte aan mijn verlangen om met een open hart te leven.

Stralend jezelf zijn

Als je dit herkent weet dan: Je hoeft het niet perfect te doen, je hoeft het niet mooi te doen, je hoeft het alleen maar echt te doen: (DOOR)VOELEN. 

Voor mij is het een proces van steeds meer thuiskomen in mezelf. Steeds meer mijn stem vinden. En ja, soms horen daar ook tranen bij. Niet als slachtoffer, maar juist als bevrijding. Dat noem ik ook Stralend jezelf ZIJN. Ik maakte er ook een podcast over: 

Niet gehuilde tranen, als verdriet ineens opkomt (en wat wil het je vertellen)  

Het gaat niet over je altijd stralend en je goed te voelen, maar stralend jezelf te zijn door goed te (door) voelen. 

Voel je dat je hier begeleiding bij wilt?

Als je dit herkent en je wilt leren hoe je bij jezelf blijft, hoe je emoties door je heen laat bewegen en hoe je steeds meer in jouw licht gaat staan, dan nodig ik je uit om te kijken naar een van mijn online programma Stralend jezelf zijn. of Stralend ondernemen

Dit programma helpt je om laag voor laag terug te komen bij jezelf. Door je patronen te doorzien en jezelf onder te dompelen met zachtheid en liefdevol voor jezelf ZIJN zowel prive als in je werkende leven.

Je bent welkom, precies zoals je bent.

Liefs

Leuk dat je dit blog leest ...

Je leest een blog uit de kennisbank van Bewust Gevoelig. Mijn naam is Jolanda de Jong